Café het Roode Hert / us Moen

door Ad Castelijn 26-11-2005

Ik gaoj wa vertelle òòver òòs café “Het Roode Hert”, want ik em ‘r jin van de mwóóiste tije van m’n lééve durgebrocht. Naomelijk m’nne vrij-tèèd en de jiste uuwelijksjaore meej de dochter des huizes: Tonny. Mar ik em Tonny ljéére kenne in ’t ouw patronaot, 46 jaor geleeje. Ja, zo lang zen w’al saome. Vurrige week ware we precies 40 jaor getrouwd. Al gauw kwaam ik bij zullie aon de waaruft. Ik von daor gin uì, mar n’n thuìis! Schwoonmoeder, zullie moen, want zo noemde we Sjoowe altij, waar ’n stik goei mèèns. Ik kon ‘r wel bij in de pap schèète. Da kunne d’r nie veul zèège oover d’r schwoonmoeder. Mar ikke wel en meej trots. Ze is al ennigte jaore geleeje gestorve en mekaast 94 jaor geworre. D’r gao ginne dag vurbij of Tonny en ikke emme-n’t òòver us moen. Ze wáár danwook jul gastvrij. At slecht weer waar ’s zaoterdassaovus, dan moog ik ‘r blèève slaope.

En dan zeej us moen altij:”Ad, agge mar uitkekt”. “Waorvur dan?”, zeej ik dan. “’t is ’s naachs toch donker en dan ziede niks”. Dan d’n jiste carneval bij zullie. Boerekiele oan meej ne rwooie zaddoek. Zw waare mèèn innjéés kwèèt: Tonny, Dina, Tinus en zullie moen aare ooveral gezocht: in de werkplaots, de grwoote schuur, de pèèrdestal, ’t vaarekeskot, de tietekwooi, ’t strwooikot, d’n afhang, de fietsebaargieng en ’t schèèthuis ( da waar toen ooveral nog buite ). Nerreges te vinne. Toen nog aachter in d’n of bij de rwooie en zwarte beeziebosse. Niks. Z’emme mèèn toch gevonne: aachter de baank van ’t aachterraom. Daor war ik aachter gesukkeld en in slaop gevalle: zo zat as n’n aop, want ik kon toen nog glad nie téége d’n dráánk en waar dus al vroeg uitgeteld. Z ‘emme mèèn lekker in bed gestopt en vertroeteld. Goêd ei. Zo em ik daor 6 jaor gevreeje en zen toen getrouwd. We gienge in ’t vurkaomerke wóóne en op ’t opperkaomerke slaope. Ak nouw dur de St. Janstraot rij en ik zen ter wóógte van slagter Corné de Jong, dan dèènk ik daor nog altij aon terug. Wa d’emme d’r drie schwóóne jaore belééfd. De mèènse die bij òòs kwaame, kwaame gèère bij us moen in ’t café: lekker gezellig bij d’n wóóp. De jeugd, ’t vrije. ’t caféhouwe: ik deej ’t stik gèère.

Oòver ‘n paor mèènse die bij òòs kwaame wul ik iets vertelle. Meej d’rre bijnaom. Nie om die mèènse te beléédige of uìt te schelle, mar as culturéél aarfgoêd, waor we trots op moete zen. Wij aare vroeger toch allemaol n’n bijnaom. Ik aar d’r wel drie: De mottige, lwóópwóór en d’n ééuwige glimlach. Dieje leste is geblééve. Mwóói toch? Fòòns van de Kwóóp: da war zondas òòze jiste klaant. Vur de jiste mis kwaam ie laast om twee borreltjes. Nao de wóógmis ’n paor en dan dikkels ’s middas en af en toe ’s aovus óók nog. Da’s vier kjéér op n’n dag. Ja, nouw gaon ze nog nie jinne kjéér mir. De Kréét: “Wiete muìze meej rwóóje wóógskes en lekker diêp Sjoo”. En dan lache. ’t Gebeurde wel us, dattie ’s mondassmorreges òòver de waaruft liêp. Dan waar ie gewóón in ’t strwóói blèève slaope. Arrie de Wèèrt kwaam nog us bij us moen en zeej: “Sjoo, ik em ’t zo aon m’n maag”. “Nou”, zeej us moen, “dan motte ’n elikserke d’Anvers nééme”. Da gedaon, mar toen de middag vorderde aar ie d’r 23 uìt en toen aar ie ’t dus echt aon z’n maog.

Cor van de Riêt zaat wóók dikkels bij òòs en attie dan wa op kréég, zeej ie: Ïk zoo meej jouw wellus nor de meule wulle , Sjoo”. Johan Snijers, d’n bakker, wóok ‘n mwóói feguur. Bestelde ’n wiet wentje of ’n wèènkoejakske en ’n agje. IJ aar ze alletweej in z’n aande, dronk ’t wentje in jinne teûg léég en dan gelèèk da glas bier ( Haacht: agje ) d’r aachterop. En dan lachte-n-ie keijard meej z’n aand vur z’nne mòònd. Ik laag dan krom van ’t lache. Merijntje van d’n Dikke zeej nog ’s op n’n zondaggemorge téége Jan Post: “Jan, ak ’n pilske van oew krèèg, kom ik van de week om ‘n nuuwe fiets”.

Waorop Jan Post zeej:”Merijntje, agge van de week om ’n nuuwe fiets komt, krèède volgende week zondag tweej pilskes”. Keus van Jaoke, daor emme we wóók wa meej af gelache. Die deej allerlei keûsjes attie zat waar: z’n bjééne in z’nne nek lèège of de spagaot. En Ariaon van Daniëlle en Ariaon Blommers aare dan volop leût. Blommers deej dan ’n trompet nao op z’n viengers. Onassis waar wóók klaant bij òòs. Da waar ’n nééf van Keûze. Ik bedoel Jantje van Lalle. Altij netjes in ’t pak en geld zat. Oew leûtig dat soms bij òòs waar, motte ’s aon Tòòn Verschuure vraoge. “Meej carneval gaon we nor Sjoowe. Nor de Pèèrse Pil”. Da waar zoe’n naotriumlaamp.

Al ’t wiet wagge dan aon aar, wier lichtgéévend pèèrs. Ja, volle bak en gezellig. W’emmen’t ‘r nog dikkels òòver. ’s Zondassmorreges zaat nao de wóógmis jul de middestaand bij òòs in ’t café. Taante Clara belde dan:”stuur d’òònze Péét ’s nor uìs” en dan gieng ie ’s aovus pas. ’s Zaoterdassaovus waar ’t wóók altij leûtig. Dan kwaam Jan van ’t Vaareke meej Jaon van de Schèèter op d’n brommer bij òòs aon. Jaon aar dan zoe’n kopdoekske op d’rre kop, want d’r aor mòòg nie dur mekaore.

Kees van Kaote, Mieke van de Schééve Bakker, Ries van Coevs, Jan van Jaanse, Stok, Rinus Potscheel, Daan van Deurse ( die aar ’n wóógske op us moen, mar daor moes ze niks van emme, gin manne mjéér ), Rinus van Poemeloene, Geert van Flienke, Piet van de Wiete enz. enz. ja da zaat dan allemaol rond die rwóód gluuiende potkachel midde in ’t café. Dan wiere de staareke veraole verteld en leût damme dan aare. Us moen zùrregde dan vur ’t stòòkout. Da gieng ze dan in d’rre schùrt in de schuur aole en liêt dan alle deùre óópe staon. De warmte vlòòg buìte en de kouw nor binne. Mar de kachel stong rwóód gluuiend. Dan waar ’t gezellig. D’r is nog jul veùl te vertelle, mar ’t mwóóiste blèf vur mèèn toch ’t bóóvekaomerraomke meej ’t kelderraompke d’r onder, da nog stééds ’t zelfde is geblééve. Dikkels dèènk ik
daor nog aon terug, aon dieje tèèd in café “Het Roode Hert” En us moen zeej altij: “’n opgeruìmd uìs, gezondèèd, warmte en n’n thuìs, ne goeie pot ééte in oewen mòònd en ’n schwóóne broek aon oew kòònt, agge da allemaol kent, dan ben d’al ’n jul end”. Da waat ’t veraol over ’t café en us moen, die nog mekaant 24 jaor bij òòs in de Meulebaon éé gewóónd.

Na het Roode Hert kreeg het café de volgende namen: De Taveerne, de Riboe-bar, De Pop, de Drempel, Hof van Holland en Blue Lagoon.